Jaja, na 31 dagen is het zover, vandaag begint de terugreis. Mijn spullen zijn inmiddels ingepakt (het is te hopen dat het personeel in het guest-house ze niet uitpakt, zoals eerder is gebeurd bij een collega), alleen mijn laptop nog even opruimen en ik ben onderweg naar het koude .nl waar het onder de 20 graden blijft steken vandaag. Erg jammer.
Maar goed, de laatste week is het vooral werk geweest dat de klok sloeg, de deadline kwam eraan, en ik moest nog een hoop doen. Gelukkig is eigenlijk bijna alles af, en de gebruikers zijn (geloof ik) redelijk tevreden.
Rest mij nog even het bedanken van iedereen die de afgelopen maand heeft gereageerd op de weblog, gemailt heeft en gesmst heeft. Erg fijn om af en toe wat van het thuisfront te horen en niet 24/7 met werk bezig te hoeven zijn.
Het is nu bijna 11 uur, rond een uur of 12 vertrekt ik richting het vliegveld, en rond half 7 vanavond hoop ik op schiphol te landen.

Dit kwam ik een paar dagen geleden tegen, klik even hier. Het duurt even om in te laden, maar je moet dus vooral even kijken naar het plastic nummerbordhoudertje op de auto
Verder eigenlijk weinig nieuws te melden, ik kijk uit naar volgende week donderdag

Oke oke, ik geloof dat ongeveer half nederland het idee heeft dat ik hier kierewiet aan het worden ben gezien de comments op mijn laatste post. Uiteraard is dat niet zo, zoiets zou ik namelijk nooooooooooit doen. Vandaag dus maar even de moeite genomen om de foto’s goed te draaien, en te uploaden.

Goed, laten we eens beginnen bij het kantoor, waar ik toch best vaak zit te werken. Wat ik daar zoal doe? Nou ja, spelen met dit soort speelgoed dus, en doen alsof ik er verstand van heb (wat aardig lukt, ze trappen er in). Het kantoor is ruim, en redelijk smaakvol ingericht. Voor de mensen die zich afvragen wat dit obscure fotootje voorsteld, in het midden van de tweede (bovenste) verdieping van het kantoor zit een groot gat in de vloer, en als je op de eerste verdieping staat en omhoog kijkt zie je dit. Een soort vierkant uitkijkkoepeltje (nee, vierkante koepeltjes bestaan niet, maarjeweettoch?!?).
Vanuit het kantoor is het maar een paar meter lopen naar het guest house, alwaar ik me regelmatig vermaak met de koelkast enzo.. Verder is er weinig te beleven, mijn slaapkamer is redelijk eenvoudig maar wel groot.
Wat doe je dan verder Joost? Nou vooral eten, in dit geval in restaurant Azhmir. Het brood wat we op die foto zien komt vers uit de oven en is overheerlijk, het word geserveerd met olijven en een soort enorm scherpe gemalen rode peper. Aangezien de dag niet gevuld word met alleen eten en werken doe ik ook nog andere dingen, zoals winkelen, rondhangen in lobbies van dure hotels en naar rare tekeningen in de stad kijken. Al met al vermaak ik me redelijk dus.
Voor de mensen die zich trouwens afvragen waarom ik niet zwem hier, terwijl we een strand naast de deur hebben, nou hierom dus, een gigantische pokkenzooi op dat strand (en in de zee).
Libiers zijn een beetje raar touwens, ze hebben hier rare grafitti, printers die standaard a3 doen, obscure bouwconstructies en nederlandse auto’s.

Tot zover de guided tour, als u zelf nog wat rond wilt snuffelen kan dat hier.

Vandaag heb ik niet zo’n zin om een stukje te schrijven. Gelukkig neem ik af en toe een rustpuntje in mijn dag om met wat mensen aan het thuisfront te babbelen. Daarnet had ik zo’n momentje, de log ervan lees je hier.

quote:

<@MeneerArie> hoe laat ga je naarbed <@vlabakje> oh dat is nog het ergste <@vlabakje> ooit weleens gehoord van BVN-TV ? <@MeneerArie> ja <@vlabakje> goe <@vlabakje> ik kan hier een paar kanalen redelijk ontvangen: CNN, BBC world, BVN en Nickelodeon europe <@vlabakje> meestal kijk ik dus ‘s avonds naar BVN <@MeneerArie> aja <@vlabakje> naar dat stelletje slap-aftreksels-van-intellectuelen-met-het-idee-dat-ze-een-elitair-programma-maken van NOVA <@vlabakje> nou is dat al janken met de pet op natuurlijk <@vlabakje> meestal hou ik dat 20 minuten vol <@vlabakje> zet ik tegen 12-en de tv uit <@vlabakje> en huil mezelf in slaap terwijl ik twijfel of ik de airco aan of uit zal zetten vandaag <@MeneerArie> LOL <@MeneerArie> gezellig man <@MeneerArie> <@vlabakje> (afweging tussen wakker worden met een strot zo droog als de kut van erica terpstra of een nacht lang nachtmerries en ieder half uur wakker worden van de hitte) <@vlabakje> en als dan om 7 uur mijn wekker gaat <@vlabakje> heb ik altijd een half uurtje nodig om wakker te worden <@vlabakje> en aangezien er geen hol te doen is hier <@vlabakje> zet ik de TV aan <@vlabakje> en wat is er dan op tv? <@vlabakje> JUIST ! DE HERHALING VAN NOVA!!!!!!!!!!!!!! MET WEER DIE ACHTERLIJKE RAGEBOL KOP VAN JEROEN PAUW DIE DENKT DAT ZIJN IQ VANDAAG WEL BOVEN HET VRIESPUNT UITKWAM, EN IE DAAROM NIET NAAR DEKAPPER HOEFDE <@MeneerArie> omg <@MeneerArie> wat een hel :{

Omwille van het beschermen van de slachtoffers zijn fictieve namen gebruikt.

Morgen is het de 16e dag dat ik hier ben, en moet ik er nog 15, rond middernacht ga ik dus over de 50% van mijn tripje heen. Ik moet zeggen dat ik het hier best leuk vind, maar ik inmiddels toch ook wel weer uitkijk naar Nederland.
Op het werkvlak gaat het op dit moment wat minder, er zijn wat dingen zoek en tsjah, als je met gebruikers te maken hebt krijg je vaak ook redelijk veel problemen die tijd vreten. Maar daar kom ik natuurlijk wel weer uit.
Ik denk dat ik vanavond maar weer eens wat foto’s ga schieten, er zijn veel mensen die daarom vragen.
Tot zover even een korte update, het word hier de komende dagen geloof ik wat kouder, rond de 22 graden

Zwevende paddestoelen, pratende schildpadden, champignons die je prikken als je ze niet kapot stampt, een reuze sidderaal met een ster aan zijn staart en een princes die een cake voor je gemaakt heeft! Wat wil een mens nog meer behalve Mario 64?
Nou heel veel eigenlijk, maar goed, the next best thing is dus een nintendo 64 emulator (project64) en een paar oude roms (Mario 64 en Goldeneye). De laptop blijkt genoeg power te hebben om dat te trekken, dus inmiddels vermaak ik me daarmee
Verder is er eigenlijk weinig nieuws hier, eergister is ‘s avonds de stroom uitgevallen in het guest house, wat dat natuurlijk een beetje saai maakte, maar ook dat heb ik overleefd. Een babbeltje gemaakt met een engelsman die ik wel vaker rond had zien hangen bij het guest house, maar niet op kantoor zat. Blijkt dat ie van een bedrijf is dat coatings op ramen aanbrengt. Dus u denkt, net als ik, ah! zonwering! handig!. Maar neen, het is geen zonwering, het bleek een verstevigende coating die in het geval van een (bom-)explosie buiten het pand, het raam intact houd. Schijnt mijn vriendelijke werkgever bij alle gebouwen in deze regio die ze bezitten te laten doen…

Omdat vandaag mijn laatste mede-europese IT collega vertrokken is stond ik er vandaag min of meer alleen voor. In de kamer waarin ik mijn werk doe zit ik samen met twee collega’s. Tarek is een Libier die bij shell werkt en voor de lokale windows ellende zorgt en Ahmed is iemand van het bedrijf dat alle apparatuur geleverd heeft voor het kantoor. Maar wat ie nou precies doet heb ik nog niet helemaal door .
Sundar is een collega die op een andere verdieping werkt, en ondersteuning van geologische pakketten doet. Een zeer vriendelijke indier waarmee ik de laatste week samen heb gewerkt, en waarmee ik nagenoeg iedere avond ben gaan eten (ook samen met Kay). Helaas moest hij het eten voor vandaag afzeggen omdat hij zich niet lekker voelde. Kan uiteraard gebeuren, maar ik zag nogal op tegen in mijn eentje gaan eten. Hier in het guest house is namelijk niet echt avond eten te vinden, dus ik moest er toch op uit. Uiteindelijk viel het uiteraard allemaal best mee, ik heb een prima ‘chicken fajita’ op, en flink wat libiers uitgelachen die aan het restaurant voorbij trokken.
Ik ben toch bang dat een game apparaat een wat nutteloze investering is om te doen. Ik heb er nog eens over nagedacht en heb eens gekeken naar de laptop (waar ik dit stukje nu ook op zit te tikken, het is 21:30). Aangezien het een Pentium M 2.0 is met een halve gig ram is hier ook vast wel wat leuks mee te doen. Dus ik denk dat ik morgen op kantoor wat kleine spelletjes download en nog wat ga spelen met wat programmeertools. Nog 22 nachtjes en dan heb ik mijn apple weer

Stiekem is het best druk zo hier in Libie. En een nogal matige stroomvoorziening helpt dan niet mee. Sinds dit weekend valt langzamerhand steeds vaker de stroom uit. Vandaag is wel het toppunt, we hebben vancohtend een uurtje stroom gehad, en rond 12 uur nog een keer een half uurtje, en verder niet . Gelukkig hangt alle apparatuur aan een grote generator die ervoor zorgt dat we wel gewoon kunnen werken. Maar de lichten doen het niet. En omdat ik in een ruimte zit zonder ramen werkt dat niet echt prettig. Uiteraard vallen dan ook de airco’s uit, en dat zorgt er weer voor dat met 30 graden en meer werken ook niet echt een pretje meer is.
Maar er is ook goed nieuws, er komt een feestje aan! Het shell gebouw waar we hier in zitten word vanmiddag officieel geopend, en er gaan geruchten dat de premier van Libie komt om een lintje te knippen. Niet dat ik weet wie dat is…. of wat ie zegt, want het zal wel weer allemaal in het libisch zijn. Maar goed, dat zien we vanmiddag wel.
Gister nog weer even uit eten geweest in het oude centrum. Een restaurant waar we buiten zaten tussen een paar ruines uit de romeinse tijd, erg sfeervol.

Ik krijg de laatste tijd veel vragen van mensen over het feit dat ik nooit op deze weblog iets zeg over heimee, over de mensen die ik zou moeten missen. Tegen die mensen wil ik graag iets zeggen.
Ik ben ook maar een mens, er zijn plekken op deze planeet waar ik me minder thuis voel dan anderen. Libie is zo’n plek, het is niet mijn thuisland en ik ben hier uiteraard niet voor mijn plezier. Maar ik probeer wel zo veel mogelijk het gemis van mijn geliefde geboorteland te vergeten door leuke dingen te doen en aan leuke dingen te blijven denken. Ook al kost dat vaak veel moeite. En uiteraard doet het me pijn dat de personen waar ik het meeste om geef, niet kan zien, niet kan aanraken, ze niet de liefde kan geven waar ze zo vreselijk veel recht op hebben. Het breekt oprecht mijn hart om te moeten denken aan de eenzame tijd die zij nu doormaken. We weten denk ik allemaal over wie ik het heb, maar ik wil toch nog even speciaal deze persoon noemen. Ik mis je, Chris .

Het is in het begin toch een beetje een gek gevoel, op zondag om 7 uur opstaan, en naar je werk gaan. Maar daar wen ik wel weer aan. Ik heb helaas gister en eergister ook wat werk moeten doen omdat de collega die ik hier kom aflossen morgen vertrekt.
Daarnet even geld gewisseld, ik heb in 7 dagen (ben hier sinds maandag) nu 60 euro uitgegeven. Daarvan was ~15 voor een usb cardreader, omdat ik anders mijn foto’s niet kon versturen . Maar ik was inmiddels redelijk door mijn gewisselde geld heen, dus ik heb vanochtend nog even wat geld gewisseld, 3 briefjes van 50 ingeleverd, 24 van 10 dinar terug gekregen.. rare mensen hier hebben geen grotere dan 10 dinar briefjes .
Wat dan wel weer verontrustend was: ik betrapte mezelf erop bij het natellen van het geld, van 1 tot 24 in het engels te tellen.
Nu ik hier bijna een week ben is het misschien goed om terug te kijken, er zijn toch wat dingen anders dan dat ik ze verwacht had.
De lokale mensen zijn extreem vriendelijk, en spreken erg vaak engels. Dat is toch iets wat ik niet echt had verwacht, maar ik ben tot nu toe eigenlijk maar 2 of 3 mensen tegengekomen die geen engels spraken. Gisteren zijn we terug gereden met een taxichauffeur die geen engels sprak. Het kostte wat moeite maar uiteindelijk kwam de prijs voor de rit eruit: 1,5 dinar (~90 euro cent).
Het is hier niet onveilig voor europeanen. Je kunt ook ‘s avonds gewoon over straat lopen zonder problemen te krijgen. Het verkeer is wel extreem vreemd, het is net een game waar je in loopt, iedereen scheurt maar door elkaar heen, constant getoeter. Maar het rijd wel door..
Het eten is niet alleen erg goed, je kunt ook gewoon fruit en salades e.d. gewoon eten. Kraanwater is echter een no-go. Het ruikt ook gewoon vreemd, ook al ziet het er ‘normaal’ uit.
De electriciteitsvoorziening hier is belabbert. Het flikkert er regelmatig gewoon uit. We zitten nu ook alweer een kwartier in het donker, gelukkig hangen alle pc’s en de netwerk troep gewoon aan een generator .
Andere dingen vallen me toch ook wel weer mee, ik had verwacht dat ik het thuisfront erg zou missen. En natuurlijk doe ik dat ook wel, maar het valt me tot nu toe nog mee. Ben wel bang dat over een paar weken de verveling wel inslaat en het zwaarder zal worden. Maar dat zien we dan wel weer.
Wat me ook wel meevalt is het contact met collega’s, dat verloopt allemaal erg gezellig, en er zijn hier redelijk wat europeanen. Het meeste trek ik toch op met Kay en Sundar, twee engelse indiers die hier zitten. Sundar bevalt het zo goed dat ie inmiddels bezig is een huis hier te kopen en zijn vrouw hierheen te halen. Maar dat gaat mij zowieso niet gebeuren

Gister even geen post, het is hier alweer zondag officieel namelijk. Eigenlijk heeft men alleen op vrijdag overdag vrij (‘s avonds is alles alweer open). Best een rare gewaarwording als je over straat loopt en er is echt nagenoeg niemand (alleen wat ‘buitenlanders’).
Het is op dit moment 32 graden, en benauwend warm buiten, en dan te bedenken dat het morgen en overmorgen nog veel warmer gaat worden . Er is echter ook goed nieuws! Na lang zoeken heb ik weer 2 nieuwe leuke kanalen gevonden tussen alle troep op de satelliet, nickelodeon europe (SPONGEBOB!!!!!!!!) en multivision. Die laatste was vanochtend team america aan het draaien.
Zit echter te twijfelen om eens te gaan kijken of ik hier niet een consoletje kan kopen ofzo, verveel me toch wel een beetje, en engelse boeken zijn hier niet te krijgen.